on yıldır yapmaya çalıştığımı yapmaya talip, tüm derdimi tek potada eriten yabancılaşma, okurunu bekliyor.
onuncu kitabım tüm kitapçılarda…👉
bu kitap, kendi yabancılaşmama şifa ararken rastlantı eseri keşfettiğim bir boğuntu reçetesidir. bu reçete kalabalıkların, halkın, işçi sınıfının dertleriyle veya dünyayı kurtarmakla ilgilenmez; “talip” dediğim endemik türün yabancılaşmasını konu alır ve ona bilgesavaşçı’yı önerir.
terminolojimi elimden geldiğince sade tuttum; yabancılaşma, ayaktakımı, talip, bilge, bilgesavaşçı, agora/çarşı ve mağara gibi birkaç kavram etrafında döndüm. bazı yerlerde yoğun bir anlatımı tercih etmek zorunda kaldıysam da roman tecrübemin verdiği kayganlığın yardımcı olduğunu umuyorum. okurken felsefe, psikoloji ve edebiyata ilgili olanların zorlanacağını sanmıyorum fakat tavsiyem şudur:
tüm sözcüklerin, cümlelerin, paragrafların apaçık anlaşılmasını beklemeyiniz. kekelediğiniz paragrafı geçiniz, kitap bittiğinde sizde kalanlarla yetininiz. çünkü iyi kitaplar son sayfasından sonra başlar. ayrıca mümkünse iki kere okuyunuz; ilkinde yarı çıplak nazlanan eserin ikincisinde birdenbire soyunduğunu fark edeceksiniz.
okurun işini kolaylaştırmak için dipnotlar eklemek editörümün fikriydi. ayrıca soluklanmanız için -mimarların “sahanlık” dediği- bölüm içi duraklar eklendi. yine de hiç boğmadan boğuculuk anlatmak mümkün değildi; boğdum.
hiçbir filozofun felsefesi kendi hayatından münezzeh değildir; bu yüzden siz de teorime bulaşmış kişisel felaketimin yer yer sırıtışını affediniz. kusurları müessire, pırıltıyı esere yükleyiniz.
kanaatiniz nedir?